sessizce sonsuz zamanın içine atılmış yazılar

Geçenlerde sinirbilimci David Eagleman'ın YouTube'a yüklenmiş bir röportajını izledim. Hazırladığı sosyal deneylerden birinin ilginç sonuçlarından bahsediyordu. İnsanların politik tercihleri ile alakalı sorulara muhatap olduğu bu deneyde, anket formu doldurmak için oturdukları masaya bir kutu dezenfektan konmuş. Daha sonra masadaki dezenfektan kaldırılmış ve insanlar odaya alınıp anket yapılmaya devam edilmiş. Masasında dezenfektan olan kişilerin daha muhafazakar yanıtlara yöneldikleri görülmüş. Eagleman, katılımcıların çevresel bir faktörün etkisiyle "vücudu mikroplara karşı korumakla ülkeyi dış tehditlere karşı korumak" arasında düşünsel bir bağlantı kurduklarını belirtiyor. Zaten propaganda olgusu sadece anlık kararların değil kalıcı siyasi pozisyonların da rahatlıkla manipüle edilebildiğini onyıllardır gösteriyor. Şu halde ideolojik yanılsamalar yaşamadan politik konum nasıl belirlenebilir diye bir biraz kafa yordum. Kendim için 4 kısa tavsiye derledim: 1- Savundu...

S özler, söylendikleri yer ve zamana göre anlam kazanırlar. İnsanlık tarihi doğru zamanlama ile söylenmediği veya yanlış yerde dillendirildiği için başa bela açan cümlelerin tarihidir. Konuşmak ve susmak zamanlama meseleleridir. Kalem doğru zamanda eyleme geçmezse infilak edebilen saatli bir bomba, kağıt ise onun kanlı meydanıdır. Yuvasına ekmek kırıntısı taşıyan karıncalar gibi yanında tereddütler ve kaygılarla zihnimi dolduran düşünceler artık benden taşmalı. Karşılığını kimden, ne zaman ve nasıl bulur kestiremiyorum fakat kelimelerim buzullarını parçaladılar. Aynı Rable'nin kelimeleri gibi. Büyük hümanist yazar Rable'nin "Le Quart Livre"sinde bir mitos yer alır. Buna göre kışın gerçekleşen bir savaşta askerlerin çığlık ve haykırışları donarak buzullara hapsolur. Aradan uzunca bir müddet geçince buzullar erir ve bütün haykırışlar serbest kalır, çığlıklar yeryüzünü sarar. Uygun vakit geldiğinde his ve heyecanların gerçek karşılıklarını bulabileceğini bundan daha iyi ...