SUSMAK

Konuşup taşmakla susup boğulmak arasındaki geniş havzada münzevi hayatı yaşamak, ömrün en hazin tüketilmiş biçimi olsa gerek. Kararsızlık en kötü karardan daha mı iyi? Yoksa en kötü karar bile kararsızlıktan daha mı iyiydi? Böyle beylik lafları hafızamda uzun süre tutamıyorum. Gösterişsiz ve basit cümleler zihnimde daha rahat yer eder. Velhasıl karar vermek gerekiyor. Veya karar almak. Olmadı bir karara varmak. Konuşmalı mı susmalı mı? Konuşursam ne hakkında konuşacağımı çok iyi biliyorum. Fakat susarsam ne hakkında susacağım meçhul. Çünkü susmak falsosu olmayan mert bir eylemdir. Susulanın susana bile kendini açmaması bundandır. Öyleyse ne hakkında susacağım konusunda kendimle bir konuşma başlatarak işin içinden çıkabilirim. Çok zekice. Ben sadece basit cümlelerin değil aynı zamanda basit fikirlerin de adamıyım. Basit düşün, basit yaz, basit konuş... Peki basit susmak? Susmak kompleks ve çetin bir eylemdir işte. Basitçe susulamaz. İdeal bir susuş için insanın beyninde solungaçları ve yüreğinde uzun surlar olması gerekir. İyi bir susuş için yüksek konsantrasyon olmazsa olmazdır. Bir de susulanın durumdan haberdar olmaması gerekir. Aksi takdirde planlarınız akamete uğrayabilir. Susulanın kulağına kurşun. Susun. Sustum.